کم شنوایی چیست؟

درجه (مقیاس) کم شنوایی

مقدار کم شنوایی افراد به عنوان خفیف، متوسط، شدید یا عمیق تجربه و گزارش می شود.

سنجش شنوایی مقدار صدایی را که ما می توایم بشنویم انداره گیری می کند. مراکز و کلینیک های شنوایی بسیاری وجود دارند که به صورت کاملا تخصصی با بهترین دستگاه ها میزان  شنوایی شما یا کودکتان را ارزیابی می کنند. شنوایی شناسان نتایج حاصل از سنجش شنوایی را در یک نمودار به نام ادیوگرام نشان می دهند.

اندازه گیری میزان شنوایی شما متخصصین را در پیدا کردن نوع مشکل شما یا فرزند تان و انتخاب بهترین گزینه درمان.  کمک می کند.

از دست دادن شنوایی (کم شنوایی) در سطح دسی بل ( dBHL) اندازه گیری می شود. این عدد نشان دهنده بهترین سطحی است که شما و یا فرزندتان می توانید بشنوید. سطح شنوایی می تواند با صداهای تن خالص و یا صداهای گفتاری اندازه گیری شود و همچنین برای هر دو گوش (دو طرفه) و یا برای هر یک از گوش ها به صورت جداگانه (یک طرفه).گزارش شود.

  • شنوایی طبیعی
    شنیدن صداهای آرام در سطح 20 dBHL.
  • کم  شنوایی خفیف
    از دست دادن شنوایی در گوش بهتر بین 25-39 dBHL.
    تشخیص گفتار در شرایط پر سر و صدا دشوار خواهد بود.
  • کم شنوایی متوسط
    از دست دادن شنوایی در گوش بهتر بین 40-69 dBHL
    درک و تشخیص گفتار بدون سمعک دشوار خواهد بود.
  • افت شنوایی شدید
    از دست دادن شنوایی در گوش بهتر بین 70-89 dBHL.
    نیاز به سمعک قدرتمند و یا ایمپلنت (کاشت حلزون) احساس می شود.
  • افت شنوایی عمیق
    از دست دادن در گوش بهتر بیش از 90 dBHL.
    نیاز عمده به لب خوانی و / یا زبان اشاره یا ایمپلنت (کاشت حلزون).

اگر فکر می کنید شما یا فرزندتان مشکل شنوایی دارید ، لطفا با نزدیک ترین مرکز شنوایی تماس بگیرید.

نمودار شنوایی

نمودار شنوایی، نموداری است که نشان دهنده میزان شنوایی قابل استفاده فرد و نیز میزان کم شنوایی او در هر گوش می باشد. اعداد موجود در بالای نمودار، در بازه 125 تا 8000 هستند. این اعداد، به فرکانس ها یا همان تن های مختلف صدا اشاره دارند.

فرکانس، برحسب میزان سیکل در ثانیه یا هرتز بیان می شود. هر چه فرکانس بیشتر باشد، زیری صدا بیشتر است. برای نمونه، فرکانس 250 هرتز (Hz)، تن صوتی چکیدن از شیر آب است، درحالیکه میزان طنین پرفرکانس تلفن، در حدود 8000 هرتز است.

بلندی صدا، برحسب واحدی به نام دسیبل اندازه گیری میشود. صفر دسیبل (0 dB)، به معنی “بی صدایی” نیست. بلکه مربوط به صدای بسیار آرام است. سطح بلندی صدای گفتار، حدود 65 دسیبل است و 125 دسیبل، بسیار بسیار بلند است – به بلندی صدای هواپیمای جت که از زمین بلند شده و شما در فاصله 25 متری آن باشید. اعدادی که در دو طرف نمودار آمده است، سطح شنیداری برحسب دسیبل است.

در حین  آزمون شنوایی،   متخصص شنوایی شناسی، اصوات را با فرکانسهای مختلف بطور مداوم پخش می کند. آهسته ترین صدایی که فرد میتواند در هر فرکانس بشنود بر روی نمودار شنوایی برحسب فرکانس و شدت آن، علامتگذاری می شود. که به آن “آستانه شنوایی” میگویند.

نمودار شنوایی شما “تصویری” از قدرت شنوایی تان است. این نمودار نشان می دهد قدرت شنوایی شما، چقدر با سطح نرمال تفاوت دارد و درصورت وجود کم شنوایی ، مشکل از کجاست. کم شنوایی، انواع و درجات مختلف دارد. متخصصان، بسته به اینکه کدام بخش از گوش آسیب دیده باشد در کل آن را به چهار نوع اصلی   تقسیم میکنند : کم شنوایی انتقالی، کم شنوایی حسی-عصبی، کم شنوایی آمیخته و کم شنوایی عصبی.

یک شنوایی شناس یا متخصص شنوایی می تواند به شما کمک کند تا تشخیص دهید که آیا کم شنوایی دارید یا خیر. با توجه به شدت و میزان ناشنوایی، راهکار مناسب را پیشنهاد می کنند.

کم شنوایی انتقالی

  • هر مشکلی در گوش بیرونی یا میانی که از هدایت صحیح صدا جلوگیری می کند را کم شنوایی انتقالی گویند. کم شنوایی انتقالی معمولا از 25 تا  65  دسیبل و میزانش ملایم یا متوسط است.در برخی موارد، کم شنوایی انتقالی می توان موقتی باشد. با توجه به عوامل اختصاصی بروز مشکل، درمان دارویی یا جراحی راهگشاست. در  کم شنوایی انتقالی حتی می توان از ابزارهای شنوایی نظیر ایمپلنت گوش میانییا ایمپلنت استخوان انتقالی کمک گرفت.

کم شنوایی حسی-عصبی

  • کم شنوایی حسی-عصبی ناشی از فقدان یا صدمه به سلول های حسی (سلولهای موئی) در حلزون گوش و به صورت دائمی است. کم شنوایی حسی-عصبی به ( کم شنوایی عصبی ) نیز شهرت دارد و می تواند ملایم، متوسط​​، شدید یا عمیق باشد.کم شنوایی حسی-عصبی ملایم تا عمیق را می توان به کمک ابزار یا ایمپلنت های گوش میانیدرمان کرد. ایمپلنت های حلزون گوش معمولا راهکاری برای کم شنوایی های شدید یا عمیق هستند.برخی افراد تنها در فرکانسهای بالا دارای کم شنوایی حسی-عصبی هستند، که به آنها کم شنوایی جزئی می گویند. در این موارد، تنها سلولهای موئی در پایین حلزون گوش آسیب دیده اند. در راس یا همان بخش داخلی حلزون گوش، سلول های موئی قرار دارند که مسئول پردازش تن صدای کم فرکانس هستند و هنوز دست نخورده باقی مانده اند. تحریک ترکیبی الکتریکی و صوتی یا EAS به طور اختصاصی برای این موارد توسعه یافته است.
  • کم شنوایی آمیخته

کم شنوایی عصبی

  • مشکلی که در نتیجه فقدان یا آسیب به اعصاب شنوایی است موجب کم شنوایی عصبی می شود. کم شنوایی عصبی معمولا عمیق و دائمی است.ابزارهای کمک شنوایی و کاشت حلزونی مفید نیستند زیرا عصب قادر به انتقال اطلاعات صوتی به مغز نیست.در بسیاری از موارد، ایمپلنت ساقه مغز شنوایی (ABI) می تواند گزینه ای درمانی باشد.

 

  • تشخیص
  • برای انجام آزمایش شنوایی به تنهایی مراجعه نکنید. چون تصمیم گیری درباره کودک توسط پدر و مادر صورت می گیرد، بهتر است در زمان ارزیابی، تشخیص و مشاوره هردو حضور داشته باشند.
  • با متخصصینی مشورت کنید که تجربه زیادی در مورد کار با کودکان کم شنوا را داشته باشند. ار آنها در مورد کودکانی که با رویکرد شنیداری و زبان محاوره ای آموزش دیده اند ، سوال کنید.
  • سوالاتتان را بپرسید. مسئولیت تصمیم گیری درمان کودک با خانواده است لذا سعی کنید از منابع گوناگون اطلاعات لازم را برای تصمیم گیری آگاهانه کسب نمایید.
  • از کارشناس بخواهید شمار ا با کودکان بزرگتر و افراد بزرگسال دچار کم شنوایی آشنا کند. کودکان مختلف را در مراحل مختلف رشد مشاهده کنید.
  • با والدین سایر کودکان کم شنوا صحبت کنید.
  • استفاده کامل از سمعک را درون کودک خود تثبیت کنید. دقت کنید که برای ایجاد درک از مفهوم صداها، کودک شما در ساعات بیداری به طور تمام وقت از سمعک استفاده کند. برای تثبیت کاندیداتوری کاشت حلزون نیز استفاده تمام وقت از سمعک لازم است.
  • کاهش استرس
  • جلوی احساسات خود را نگیرید. پس از آگاهی از کم شنوایی کودک، بروز احساسات و عواطف منفی قابل انتظار است و ممکن است در هر مرحله جدید از رشد کودک مجددا ظاهر شود.
  • به غیر از کم شنوایی، سایر ویژگی های کودک را نیز بشناسید. از داشتن او، نگاه کرئن به او، غذا دادن، حمام بردن و عوض کردن او، بازی کردن و صحبت کردن با او لذت ببرید.
  • بخشی از زمان را به سایر نیازهای کودکتان اختصاص دهید.
  • از گزینه های متعدد ارتباط با کودک خود آگاه شوید.
  • برای فعالیت های خود برنامه ریزی کنید.
  • اتاق مرجع درست کنید. با تولد و رشد کودک شما، افراد جدیدی وارد زندگی شما خواهند شد که باید از نظرات آنها به موقع استفاده کنید.
  • درباره زمان و استفاده از منابع و مراجع الویت بندی کنید. تصمیم بگیرید در زمان فعلی چه کسی بیشترین کمک را به شما و کودکتان می کند.
  • انتظار نداشته باشید که همگان مشکل کودک شما را درک کنند
  • به دیگر فرزندانتان هم توجه کنید. علاوه بر دقت اختصاصی برای هر یک از کودکان ، فرصت هایی را برای در کنار همه بچه ها بودن ایجاد کنید.
  • برای تفریحات خارج ار خانه زمان بگذارید. ارتباط با سایر اعضای فامیل و آشنایان را حفظ کنید. برای تفریحات هفتگی برنامه ریزی کنید.

 

 

  • کم شنوایی و رشد
  • با رفتارهای معمول در تمام جنبه های رشد آشنا شوید.
  • از قوانین حمایتی درباره ی کودکان کم شنوا و خانواده های آنان مطلع شوید.
  • “محیط طبیعی” نوزاد و کودک خردسال خانواده است. خدمات مداخله اولیه باید در محیط طبیعی ارائه شود . والدین و اعضای خانواده باید یاد بگیرند با الگوی ارتباطی تطابق حاصل کنند تا کودک بتواند به فرهنگ خانواده دسترسی پیدا کند.
  • با مربی کودک یا متخصص مداخله اولیه ای کار کنید که با کم شنوایی آشنا باشد. در رویکرد کل نگر مداخله باید تمام ابعاد رشدی را در نظر بگیرد. باید بدانیم کدامیک از رفتارهای کودک متناسب با سنش است، کدامیک نتیجه مستقیم افت شنوایی است، کدام یک نتیجه سایر موضوعات مرتبط با کم شنوای استو کدامیک به دلیل سایر عوامل روی می دهد.

 

  • رشد و ادراک شنیداری
  • با سمعک (یا وسیله کمک حسی) کودک خود راحت باشید. با سمعک آشنا شوید به صدای آن گوش دهید و اجزای آنرا بشناسید.
  • هر روز کارکرد سمعکرا بررسی کنید. کیت مراقبت از سمعک را از شنوایی شناس درخواست کنید و هر روز کیفیت صدای سمعک و تمییزی آنرا بررسی کنید.
  • استفاده تمام وقت از سمعک را تثبیت کنید. سمعک یا پروتز کاشت باید درمدت بیداری روی گوش کودک باشد. در شروع ، روزانه زمان استفاده از آن را افزایش دهید. کودک را به گذاشتن سمعک تشویق کنید.
  • بهداشت گوش میانی را مورد توجه قرار دهید. در صورت سرماخوردگی یا آلرژی و هر سه ماه یکبار گوش میانی کودک باید مورد معاینه قرار گیرد.
  • توجه کودک را به انواع صداها جلب کنید.
  • کودک را تشویق کنید به صداها واکنش مناسب نشان دهد.
  • غان و غون کودک را تشویق کنید. زمانی که کودک هجاهای ساده را بیان میکند، به او لبخند بزنید ، آنها را تکرار کنید و با او صحبت کنید.
  • رشد اجتماعی – عاطفی
  • ارتباط چهره به چهره با کودک را تقویت کنید. رفتار های غیر کلامی نظیر تماس چشمی، ژسچر و ایما و اشاره اطلاعات مهمی را منتقل می کنند. زمان صحبت کردن کودک را طوری بنشانید که چهره شما را ببیند البته توجه کنید که فقط به لب های شما نگاه نکند.
  • بازی های نیازمند نوبت گیری با کودک انجام دهید.
  • کودک را تشویق به یادگیری کلماتی کنید که بتواند نیازهایش را بیان کند.
  • از طریق فعالیت های روزمره و معمول، اعتماد به نفس را در کودک ایجاد کنید.
  • به کودک کمک کنید هوییت خود را به عنوان یک کودک کم شنوا بشناسد. مشاهده و تعامل کودک با سایر کودکان کم شنوا به ایجاد یک شخصیت اجتماعی سالم و احساس تعلق به گروهی که دارای ویژگی های مشترک هستند کمک می کند.
  • اجازه کشف و تجربه پدیده ها را به کودک بدهید.
  • رشد شناختی
  • فعالیت معمول روزانه را در کودک تثبیت کنید.
  • به کودک کمک کنید از طریق سایر حواس، خود را برای روبرو شدن با رویدادها آماده کند. مثلا با دیدن کلید و لباس های خود و مادرش متوجه شود که قرار است از خانه بیرون بروید.
  • برای کمک به درک زبان از اشیاء نمادین استفاده کنید.
  • مجموعه ای از وسایل نمادین را برای بازی با کودک فراهم کنید.
  • اجازه دهید کودکتان برخی فعالیت را به صورت مستقیم و واقعی تجربه کند.
  • به کودک فرصت پاسخگویی بدهید.
  • رفتار کودک را مرتبا مشاهده کنید.
  • به چگونگی یادگیری فرزند خو توجه داشته باشید.
  • برای کودکتان کتاب بخوانید.
  • ارتباط و زبان محاوره ای

اگر از رویکر شنیداری و زبان محاوره ای استفاده می کنید، یکی از اهداف شما برای کودکتان ، یادگیری صحبت کردن است و این محقق نخواهد شد مگر اینکه وسایل و الزامات آن به طور ثابت در محیط وجود داشته باشد.

  • همه صداهای محیطی را همراه با کودک خود کشف کنید. منبع صدا را مشخص کنید درباره شروع و توقف صدا صحبت کنید.
  • هر بار که سمعکش را میگذارید او را تشویق کنید. زمانی که خودش همکاری می کند، دست و لبخند بزنید.
  • کودک را تشویق کنید به صداهای داخل و خارج از خانه گوش دهد. درابره این صداها برای او توضیح دهید.
  • فرزندتان را تشویق کنید به موسیقی گوش دهد. او باید موسیقی را از سایر صداها تمایز دهد.
  • به کودک کمک کنید وسایل صداساز را کشف کند.
  • کودک را تشویق کنید تماس چشمی خود را درحال صحبتکردن حفظ کند.
  • با افزایش مدت زمان صدا به کودک کمک کنید تا جهت و منبع صدا را تشخیص دهد.
  • به کودک کمک کنید تفاوت بین صداها را تشخیص دهد.
  • کودک را تشویق کنید کلمات و عبارات آشنا را تکرا کند.
  • به کودک کمک کنید صداهای گفتاری را از هم متمایز کند.
  • کودک را تشویق کنید حرکات چهره ای را تقلید کند.
  • صداسازی های کودک را تشویق کنید.
  • کودک را تشویق به تقلید صداهای ریتمیک و آهنگین کنید.
  • با انواع بازی های صوتی و غیر صوتی، نحوه دم و بازدم و کنترل تنفس را به کودک نشان دهید.
  • زمانیکه به صدای شما برمی گردد به او لبخند بزنید.
  • همراه با حرکت دادن انگشتانتان برایش آواز بخوانید.
  • معنی و مفهوم حرکات روزانه را به کودک خود بیاموزید. بای بای کردن، حرکت به سمت در، رفتن به سمت کمد و…
  • کودک را تشویق کنید پس از گوش دادن به دستورات شما آنها را انجام دهد.
  • کودک را تشویق کنید به اشیایی که نام می برید اشاره کند.
  • رشد حرکتی
  • حرکات دهانی و بدنی کودک خود را تقلید کنید و او را تشویق به انجام این حرکات کنید.
  • با کودک خود بازی های حرکتی انجام دهید.
  • حرکات را با صداسازی همراه کنید.
  • کودک را تشویق به استفاده از ژستچرها کنید.
  • به کودک فرصت دهید آثار حرکات را مشاهده کند.

 

 

انواع رویکردهای مداخله ارتباطی کودک کم شنوا

چندین روش و رویکرد برای تقویت مهارت های ارتباطی و توان بخشی کودکان کم شنوا وجود دارد. در ایرا عمدتا از چهار رویکرد شنیداری-کلامی  ( Auditory-verbal) ، شنیداری-شفاهی ( Auditory-oral)، گفتار نشانه دار (Cued speech) و اشاره (Sign) استفاده می شود.

روش شنیداری-کلامی

روش شنیداری-کلامی عبارت است از به کار گیری و راهبری فناوری، روش ها، تکنیک ها و راهکارهای آ»وزشی به منظور دستیابی فرد کم شنوا به فراگیری مهارت گوش دادن و گفتار. هدف روش شنیداری-کلامی فراهم کردن شرایطی است که در آن فرد کم شنوا بتواند در مسیر یادگیری طبیعی و معمول زندگی قرار گیرد و به شهروند مستقل و فعل در جامعه تبدیل گردد.

اصول و مبانی

  1. تشخیص زود هنگام از طریق اجرای برنامه غربالگری سراسری
  2. راهبری پزشکی
  3. راهبری ادیولوژیک
  4. در نظر گرفتن والدین به عنوان اولین و مهم ترین معلمان کودک کم شنوا ( خانواده – محور)
  5. تلفیق مهارت گوش دادن با مهارت های ارتباطی و اجتماعی
  6. اجرای برنامه آموزشن انفرادی
  7. اجرای برنامه آموزشی و تمرینات بر اسا الگوی طبیعی رشد مهارت های گوش دادن، زبان، گفتار و شناخت در کودکان
  8. ارزشیابی مستمر برنامه و نحوه رشد مهارت ها در کودک
  9. تسهیل حضور فرد کم شنوا در مدارس ( جامعه عادی )

تکنیک های روش شنیداری – کلامی

درمانگر شنیداری – کلامی از تکنیک ها و راهبردهای مختلفی برای برانگیختن رشد گفتار در کودک از طریق گوش داد استفاده می کند. این موارد شامل:

  1. تکرار دقیق آنچه کودک می گوید با هدف تجزیه و تحلیل توانایی تولید و درک گفتار کودک
  2. استفاده از تکنیک تاکید آکوستیکی مثل نجوا کردن، آواز خواندن، تاکید روی اجزای نحوی و یا اطلاعات زنجیری و زبر زنجیری
  3. پرسیدن سوال “چی شنیدی؟” از کودک به منظور تکرار محرکات گفتاری
  4. تشویق و هدایت والدین به عنوان الگوی اولیه کودک برای گوش دادن و صحبت کردن
  5. نزدیک تر قرار گرفتن به میکروفون سمعک یا پردازشگر کاشت حلزون
  6. بازگویی کلمات، فراهم کردن جایگزین ها و تکرا اطلاعاتی که قبلا شنیده است.
  7. استفاده از تکنیک منتظر ماندن یا مکث برای ایجاد پاسخ.
  8. سوال کردن یا ارئه گفتار از طریق شنوایی بلافاصله پس از ارائه علائم بینایی، بساوایی و حرکتی
  9. استفاده از تکنیک “علامت دست” ( روشی برای استفاده بیشتر از گوش دادن نسبت به نگاه کردن)

روش شنیداری – شفاهی

برنامه توانبخشی شنیداری با رویکرد شنیداری  شفاهی به کودک کمک می کند تا به مهارت های ارتباطی لازم برای حضور در جامعه و در کنار سایر همسالان خود در محیط آموزشی رسمی دست یابد. در نتیجه استفاده از این خدمات توانایی ارتباطی شامل مهارت های زبانی، گفتاری و شنیداری کودک مبتلا به آسیب شنوایی به کودکان همسن خود نزدیک می شود.

اهداف:

  • برقراری ارتباط مناسب بین اعضای خانواده و کودک
  • کمک به رشد و توسعه مهارت گوش دادن بر اساس سلسله مراتب منطبق بر رشد مهارت های شنیداری
  • کمک به رشد و توسعه مهارت های زبان درکی و بیانی در همه سطوح معنی شناسی، گرامر، واج شناختی و کاربرد
  • کمک به رشد و توسعه مهارت های گفتاری شامل وضوح گفتار و استفاده از آهنگ و ریتم و نوای گفتاری مناسب

اصول و مبانی:

  • استفاده تمام وقت از وسیله کمک شنیداری مناسب در تمام ساعات بیداری
  • آموزش به والدین در جهت برقراری ارتباط مناسب با کودک
  • توجه به سایر ابعاد رشدی شامل رشد شناختی، حسی و حرکتی، اجتماعی و تطابقی (خودیاری) و پایش آنها خصوصا رشد شناختی و در مرحله پیش کلامی
  • توجه به ارتباط طبیعی و سایر مولفه های ارتباطی مثل حالات چهره و حرکات بدنی و نشانه های طبیعی و نه زبان اشاره
  • کودک جهت نگاه کردن به چهره هنگام ارتباط ترغیب نمی شود و تاکید بر شنیدن و گوش کردن صورت می گیرد هر چند که با ظرافتی که درمانگر در رفتار ارتباطی خود دارد گفتارخوانی منع نمی شود.
  • درمانگر به عضای خانواده کمک می کند تا محیطی مناسب برای رشد زبان فراهم نمایند.
  • استفاده از یک برنامه فشرده گوش کردن و گفتار که توسط درمانگر اجرا می شود. مبتنی بر سلسله مراتب رشدی بوده و به والدین آموزش داده می شود.
  • طراحی یک برنامه انفرادی برای هر کودک شمل همه ابعاد رشدی با تاکید بر رشد شنیداری-زبانی
  • در صورت امکان شرکت در کلاس های آموزش ویژه برای کودکان مبتلا به آسیب شنوایی گروهی.

تکنیک ها

  • راهبرد حمایت گری
  • پاسخ دادن به تلاش های ارتباطی کودک
  • هدایت جهت توجه کودک
  • زمان کافی در اختیار کودک قرار دادن برای پاسخ دهی
  • تشویق تعامل با همسالان
  • انتخاب فعالیت ها و موضوعات مورد علاقه کودک
  • ایجاد فرصت های مناسب برای ارتباط با بافت محیطی شامل موقعیت فعالیت های روزمره و تکرارشونده.
  • راهبرد توانمندسازی
  • بسط
  • الگو دادن
  • روش تکمیل
  • کاربرد نشانه های مستقیم در بافتی که فعالیت مشخصی در آن جریان دارد جهت تحریک گفتار

 

 

 

 

تست لینگ چیست؟

تست شش صدایی لینگ یک مجموعه 6تایی متشکل از واکه ها و هم خوان هایی است که به ما اطمینان می دهد کودکمان تمام طیف گفتاری را می شنود.از پایین ترین زیر و بمی تا بالاترین زیر و بمی. ایجاد اطمینان از اینکه کودک تمام 6 صدا را می شنود به این مفهوم خواهد بود که تمامی طیف فرکانسی گفتار را شناسایی می کند. تست لینگ ابتدا در فاصله 15 سانتی متری پشت میکروفون سمعک انجام می شود و سپس جهت تست شنیدن از فاصله دور هم مورد استفاه قرار می گیرد.

لیست اسباب بازی ها یا تصاویری که برای اجرای تست لینگ استفاده می شود بدین شرح است:

تصویر یا اسباب بازی هواپیما برای واکه (آ)

تصویر یا اسباب بازی قطار برای واکه (او)

تصویر سرسره یا نی نی (عروسک کوچک شیرخوار) برای واکه (ای)

تصویر یا اسباب بازی مار برای هم خوان سایشی و زیر (س)

تصویر لیس زدن بستی یا بستی اسباب بازی برای هم خوان ( م)

تصویر شستن دست یا خوابیدن برای هم خوان سایشی ( ش)

/ او / اطلاعات فرکانسی پایین دارد، / ای / مقداری اطلاعات فرکانسی پایین و مقداری هم اطلاعات فرکانسی بالا را دارد. اگر کودک قادر به شنیدن فرکانس 500 هرتز باشد قادر به کشف این صدا و اگر بتواند فرکانس 2500 هرتز را نیز بشنود قادر به شناسایی این صدا خواهد بود. / آ / در مرکز طیف گفتاری قرار دارد. / س / در طیف گفتاری با فرکانس بسیار بالا قرار دارد. / ش / در طیف گفتاری با فرکانس های میانی قرار دارد. / م / یک فرکانس پیین داردو اگر کودک نتواند این صدا را بشنود، احتمالا اطلاعات کافی از فرکانس های بم یا پایین که برای رشد گفتار با ملودی طبیعی و بدون خطای واکه ای لازم است را نخواهد داشت.

پاسخ بچه های کوچکتر به تست لینگ جستجو و نگاه کردن است. بچه های بزرگتر می توانند با شنیدن صدا اسباب بازی مورد نظر را بردارند یا به تصویر هدف اشاره کنند. پس از مدت کوتاهی تمرین بچه ها یاد میگیرند پس از شنیدن صداهای مربوط به تست لینگ آنها را تقلید کنند.

نکاتی جهت اجرای صحیح تست شش صدایی لینگ

  • شش صدا باید به صورت رندم ارائه شوند تا مطمئن شویم کودک ترتیب ارئه صدا را به خاطر نسپرده و حدس نمی زند.
  • ثبت فاصله ارائه تست اهمیت دارد ابتدا تست در فاصله 15 سانی متری پشت میکروفون سمعک و پس از تثبیت شنیدن در فاصله به سراغ فاصله های 1 ، 2 و 3 متری می رویم. 2 متر فاصله معمولی برای محاوره بین دو فرد است و 3 متر فاصله محاوره میانن چند فرد.
  • پس از اینکه کودک موفق شد به تست در فاصله ها در سکوت پاسخ بگوید اندکی نویز زمینه را زیاد می کنید مثلا اجرای تست در حضور سروصدای تلویزیون.
  • تشویق پس از پاسخ گویی کودک فراومش نشود بیا اینکه آفرین تو اود شنیدی. خیلی خوب گوش می کنی.
  • مراقب باشید کودک به دهان شما نگاه نکند و همچنین میزان خروج هوا از دهان شما منجر به آشفتگی فرکانسی پشت سمعک کودک نشود و از وضوح صدا ها نکاهد.
  • پیش از اجرای تست حتما باتری سمعک کودک را تست کنید.
  • نوع پاسخ دهی کودک به صدا و سطح آنرا یادداشت کنید ( کشف، شناسایی، تقلید).
  • اگر کوک به صدایی پاسخ نداد مجددا آنرا تکرا کنید با آهنگ و طولانی تر.

 

روش تخمین مهارت های درکی – شنوایی گفتار بر اساس آستانه های شنوایی با سمعک با برآورد از طریق آزمون شش صدایی لینگ

  1. اگر آستانه های با سمعک محدوده فرکانسی 250 الی 4000 هرتز قابلیت شنیدن انرژی طیف طبیعی گفتار ( با متوسط شدت 60دسی بل SPL) را فراهم نماید، مهارت های شنوایی زیر را می توان از فرد انتظار داشت:
  • کشف همه ویژگی های زبرزنجیری ( دیرش ، بلندی و زیر و بمی) و ویژگی های زنجیره ای (واکه ها و هم خوان ها) گفتار
  • شناسایی همه ویژگی های زبرزنجیری گفتار
  • شناسایی همه واکه ها
  • بازشناسی ویژگی های واکداری، شیوه و جایگاه تولید هم خوان ها
  • شناسایی هم خوان هی مجزا ( بسته به میزان افت شنوایی)
  • کشف و شناسایی اکثر اصوات محیطی
  1. اگر آستانه با سمعک در محدوده فرکانسی 250 هرتز الی 2000هرتز قابلیت شنیدن انرژی طیف طبیعی گفتار( با متوسط شدت 65 دسی بل( SPL را فراهم نماید، می توان انتظار داشت که کودک در موارد زیر مشکل داشته باشد:
  • شناسایی واکه های پیشین نظیر “ای”
  • کشف همخوان ها با فرکانس بالا نظیر “س” “ف”
  • شناسایی ویژگی های جایگاه تولید هم خوان ها
  1. اگر آستانه با سمعک در محدوده فرکانسی 250 الی 1000 هرتز قابل شنیدن انرژی طیف طبیعی گفتار ( با متوسط شدت 65 دسی بل SPL) را فراهم نماید، می توان انتظار داشت که کودک در موارد ذیل مشکل داشته باشد:
  • شناسایی واکه های پیشین
  • کشف هم خوان های با فرکانس میانی و بالا
  • شناسایی ویژگی تولید هم خوان ها
  • شناسایی هم خوان ها بر اسا جایگاه تولید
  • شناسایی بعضی از اصوات محیطی
  1. اگر آستانه های با سمعک در محدوده فرکانسی 250 الی 500 هرتز قابل شنیدن انرژی طیف طبیعی گفتار ( با متوسط شدت 65 دسی بلSPL) را فراهم نماید، می توان انتظار داشت که کودک در موارد ذیل مشکل داشته باشد:
  • کشف واکه های پسین
  • شناسایی واکه های پیشین و پسین
  • کشف هم خوان ها با فرکانس میانی و بالا
  • طبقه بندی ویژگی های واکداری، شیوه و جایگاه تولید هم خوان ها
  • کشف اصوات محیطی
  • شناسایی اصوات محیطی
  • واکه های پیشین (گسترده)/ای/ اِ/اَ/
  • واکه های پسین (گرد) /او/ /اُ/ /آ/
  • واکه های باز /آ/ /اَ/ /اُ/
  • واکه های نیم بسته (نیم باز) /اُ/ /اِ/
  • واکه های بسته /ای/ /او/