لکنت چیست؟

لکنت اختلال پیچیده ای است که به آسانی تعریف نمی شود، چرا که به نظر می رسد در هر فرد بسیار متفاوت است، و حتی می تواند در طول زندگی تغییر کند.  حدود 5٪ از کودکان و 1% از جمعیت جهان (حدود  70 میلیون نفر) لکنت می کنند.

اگر چه هیچ دو نفری دقیقا مشابه هم لکنت نمی کنند ولی می توان لکنت را  در سه بخش مرتبط تعریف و درک کرد.

  • رفتار و گفتار :  که میتوان آن را  دید و شنید.
    • تکرار صدا
    • کشیدن یک صدا
    • گیر یا قفل کردن
    • رفتارهای ثانویه – .حرکاتی که در اندام ها به همراه لکنت اتفاق می افتد. چشمک زدن، لرزش پا، تنش و تنس در گلو و ….
  • تاثیر بر نگرش و احساسات

در برخی از افراد به ویژه کودکان در شروع لکنت دیده نمی شود اما به تدریج و در صورت درمان و کنترل نشدن لکنت به وجود می آید.مانند شرم، خجالت، اضطراب، و یا عزت نفس پایین.  در طولانی مدت نگرش و احساسات منفی ناشی از لکنت بسیار بیشتر از ناروانی در گفتار و رفتارهای ثانیه بر کیفیت زندگی افراد اثر می گذارد.

  • تاثیر بر زندگی روزمره

بسیاری از افرادی که لکنت  می کنند در طول زندگی سعی در پنهان کردن لکنت خود دارند.  در نتیجه، ممکن است اجتناب از گفت و گو و ارتباط در آنها شکل بگیرد.مانند عدم سفارش در یک رستوران، معرفی خود، و یا خواندن با صدای بلند در کلاس.

چه چیزی منجر به لکنت می شود؟

لکنت یک اختلال چند عاملی است بدین معنی که بسیاری از عوامل در ایجاد لکنت یک کودک موثرند. اغلب تحقیقات تا به امروز از وجود یک اثرپذیری ژنتیکی می گویند  که به دلیل ایجاد تفاوت های کوچکی در چگونگی سازماندهی مغز برای گفتار و زبان منجر به لکنت می شود. از دیگر عوامل مؤثر می توان به  خلق و خوی کودک، احساسات، و زبان وی اشاره کرد.

“اما این مهم است که بدانید لکنت تقصیر هیچ کس نیست. لکنت به دلیل رفتار  و عملکردهای تربیتی پدر و مادر و یا به دلیل ترس ایجاد نمی شود. رفتارهای لکنت غیر ارادی هستند، به این معنی که آنها را همیشه نمی توان کنترل کرد ولی گفتاردرمانگر حاذق در زمینه لکنت می تواند کمک بسیار موثری در بهبود روابط کودک و خانواده جهت کنترل بهتر لکنت باشد.”

 آیا لکنت درمان می شود؟

لکنت را نمی توان مانند یک بیماری و یا مریضی درمان کرد و هیچ دارو شناخته شده ای برای درمان لکنت وجود ندارد. با این حال،تحقیقات نشان داده اند که مداخله زود هنگام و به موقع و دریافت خدمات تخصصی گفتار درمانی در کودکان خردسال (6-2سال) منجر به کاهش اثرات منفی لکنت در طول زندگی و رسیدن به روانی مناسب در طول دوران رشد می شود.

چگونه می توانم به کودکم که لکنت می کند کمک کنم؟

گفتاردرمانی چگونه به کودک من کمک می کند؟

ما با ارائه طیف وسیعی از خدمات حرفه ای برای کودکان در تمام سنین، از جمله ارزیابی تشخیصی، درمان های فردی ، گروه درمانی و همچنین پشتیبانی و آموزش والدین در کنار شما خواهیم بود.

خدمات ما عبارتند از:

  • ارزیابی تشخیصی –  در اولین حضور شما در مرکز ما ارزیابی جامعی از لکنت، گفتار،  زبان و سایر مهارت های کودکتان نظیر مهارت های شناختی ، ارتباطی و عاطفی برای کمک به درک بهتر گفتار وی و همچنین تاثیر لکنت بر زندگی شما و کودکتان به عمل خواهد آمد. هر ارزیابی شامل توصیه اولیه برای اهداف درمانی، اطلاعات آموزشی برای خانواده ها، و یک گزارش نوشته شده  از شرایط فرزند شما است.

 

  • درمان فردی –  در جلسات درمانی فردی یک آسیب شناس گفتار و زبان  متخصص در حوزه لکنت اهداف درمانی توافق شده در جلسه ارزیابی را اجرا می کند، این جلسات ممکن است با حضور والدین یا بدون حضور آنها برگزار شود.

 

  • درمان تلفنی –  جلسات درمان تلفنی ممکن است در ادامه جلسات درمان کلینیکی چهت حفظ درمان انجام شود و یا برای افرادی که به دلیل دوری مسافت و یا مشکلات و درگیری های شغلی امکان حضور در مرکز را ندارند صورت پذیرد. در این صورت به وسیله اپلیکیشن های فضای مجازی ارسال فیلم و صدا صورت می گیرد.

 

  • گروه درمانی – ما به کودکان و والدین آنها فرصت های زیادی برای به اشتراک گذاشتن تجارب و یادگیری از همسالان خود و افرادی که مشکلی مشابه مشکلات آنها دارند فراهم خواهیم کرد. اداره جلسات گروهی توسط یک آسیب شناس گفتار و زبان انجام خواهد شد.

 

ما دیدگاهی کلی نسبت به درمان لکنت داریم که نه تنها شامل رفتار گفتاری، بلکه افکار و احساساتی است که می تواند تاثیر بسیار واقعی در اعتماد به نفس کودک، مهارت های ارتباطی، و کیفیت زندگی وی داشته باشد.از آنجا که لکنت بسیار بین افراد و حتی از روزی به روز دیگر در طول دوران رشد کودک متفاوت است ما یک نگاه انعطاف پذیر در گفتار درمانی خواهیم داشت که با توجه به شرایط کودک و ویژگی های وی رویکرد درمانی تعیین می شود.

خردسالان (زیر 5 سال)

آموزش والدین در این سنین از اهمیت ویژه ای برخوردار است، آگاه کردن خانواده نسبت به ماهیت لکنت ، کنترل محیط جهت  داشتن حداکثر حمایت و اعتماد به نفس برای مهارت های ارتباطی و گفتاری کودکان رویکرد ما خواهد بود.

کودکان پیش از سن مدرسه (2-6 سال)

ضمن حفظ آموزش والدین بر روی خود کودک با توجه به شرایط وی ممرکز خواهیم شد و رویکردهای درمانی مستقیم استفاده خواهیم کرد.

کودکان در سن مدرسه (سن 7-12)

اولویت درمان در این سن اغلب شامل اهداف عملی مانند شرکت در کلاس، پیدا کردن دوستان جدید، پاسخ به اذیت شدن در مدرسه، یا بررسی راه های آسان تر صحبت کردن از طریق درمان کودک محور، ایجاد احساس قدرت از طریق درک بهتر گفتار خود و غلبه بر ترس هایشان خواهد بود.

نوجوانان (سن 13-18)

درمان در این سنین متمرکز بر احساسات و نگرش نوجوان و مشکلاتی که خود وی عنوان می کند و کمک به شناسایی و کشف احساسات و جهت دهی به آنها خواهد بود.